Terugblik op de kwestie Zijlpoort

De D66-fractie heeft in de kwestie Zijlpoort sinds de discussie vorig jaar een gematigde houding aangenomen. Wij wilden het stadskantoor in de binnenstad. Een investering in een levendige binnenstad, goed voor Haarlemse economie. Was de prijs te hoog? Liever vraag ik: was de prijs een verrassing?

Wat kunnen we zeggen over verkiezingsbeloften, inmiddels al weer vele jaren geleden gedaan? Zijn wij volksvertegenwoordigers, en dus de stad, voor het lapje gehouden door het voormalig college?

Met name wordt er dan gekeken naar het functioneren van de heer Van Velzen, de grote afwezige die zich ook niet kan verdedigen als er in deze Raad wordt gesproken over Misleiding, Chantage en Nalatigheid. Grote woorden!

Hoe staat het met ons politieke geheugen? Een paar feiten:

Wethouder Van Velzen werd bewonderd om zijn kordaat en krachtig optreden. Hij opereerde op eigen houtje, en ja, wij werden wel eens verrast. Verrast werden wij ook wel eens door andere wethouders. Dit had alles te maken met een bestuurscultuur van urgentie creëren en voortmaken met de stad, en dan helpt eindeloos overleg niet. 

Bij verkiezingen worden beloften gedaan, ook besturen wij in coalities, moeten concessies doen en daarbij komen aanvullende eisen vanuit de politiek. Wij polderen ons suf.

Daarbij externe factoren: bij de start van de ontwikkeling van het Stadskantoor zaten we in een hoogconjunctuur, en nu alweer een tijd in een recessie.

D66 heeft al eerder hier gezegd: we zijn met Fortress langs de rand van de afgrond gegaan, maar we zijn gered mede dankzij uitstekende ambtenaren. En het project loopt vanaf vorig jaar gewoon goed zoals ook RKC concludeert.

Een belangrijke vraag die onbeantwoord blijft zijn de omstandigheden en afspraken in de week van 11 november 2008 waarin de beruchte 17 miljoen werd overgeboekt. En wat was de rol van de afspraak met Fortress om Zijlsingel (de publieksdienst) voor 11 miljoen van ons te kopen? Terwijl Fortress al ver voor de val van Lehman Brothers in financiële problemen zat en ons geld nodig had.

Leuke onderzoeksjournalistiek, maar geen Raadsenquête wat D66 betreft.

Was de prijs hoog: ja, het is veel geld, maar investeringen leveren ook een bijdrage. De jaarlijkse huur van de Westergracht kostte al een fortuin etc.. Laten we ook niet vergeten dat de prijs van VMBO binnen 2 jaar van 20 naar 26 miljoen opliep.

Is het bedrag van circa 81 miljoen waar we nu op staan een verrassing?

Op 11 november 2009: de heer Reeskamp vraagt dewethouder: blijven we binnen de 78 miljoen die er voor staat? 

Investeringsplan bij Kadernota 2010: een nieuw college maar nog het werk van Chris van Velzen. Hierin lezen we: benodigde kredieten voor concernhuisvesting: 78,4 miljoen post 25.08.

Volgens mij heeft van Velzen met de beste bedoelingen voor Haarlem gehandeld, maar zijn de bordjes verzet. D66 heeft grote moeite met eigengereid  optreden, wel weten wat goed is voor de mensen en stel niet te veel vragen.. Paternalisme, bah!

Tot slot: wat voor een Raad willen wij zijn? Geen heilige verontwaardiging wat mij betreft, maar kritisch kijken naar beleid ook als je van de coalitie bent. Spaar je jongens niet. Zorgen heeft D66 uiteraard vanwege de gedroomde dekking door de verkoop van vastgoed. Gelukkig kan een Overheid  geduld hebben.

Wat blijft is de vraag: is de verontwaardiging over 2,4 miljoen terecht? Kijk dan maar naar de telefoons en zo weet ik nog wel wat!

Het finale oordeel volgt in 2014.