Met gratis pont in troebel water

donderdag 9 juni 2011

In het Haarlems dagblad van vrijdag 3 juni ("Pontje doet coalitie bijna zinken") werd de suggestie gewekt dat D66 vooral tegen de pont zou zijn omdat haar achterban in Haarlem-Zuid de mensen uit Schalkwijk liever niet ziet komen. Zo wordt een pontje getransformeerd tot  het  symbool van een ouderwetse klassenstrijd. Of van georganiseerde jaloezie, afhankelijk van welk vertrekpunt u wilt nemen: de oever van de Belgiëlaan of die van de Spaarnelaan.

Dit soort cliché’s zijn wat D66 betreft wel erg uit de oude doos, en verhullen de zaak waar het volgens ons om draait, en dat is de financiële onderbouwing van deze onderneming. Is het wel een rendabele investering?  Is het ook een duurzaam project en gaan we niet de laatste groene oevers van het Spaarne in de stad opofferen voor een kortstondig pontavontuur?

Voor 100.000 euro per jaar denkt Spaarnelanden de boot 7 dagen per week te laten varen. De helft wordt verdiend met reclame-inkomsten. Het contract is nog niet gesloten. 25.000 euro moet komen uit een rijks-subsidiepot voor groene projecten. Die subsidie is nog niet aangevraagd. 25.000 euro krijgt Spaarnelanden van de sociale dienst van Haarlem, uit de reïntegratiepot. We gaan daarmee mensen aan het werk helpen.  Wel is bekend dat juist op de reïntegratiegelden fiks bezuinigd moet worden. En dan stellen we niet eens de vraag: wat gaan de mensen leren op de pont?

De NV Spaarnelanden is een volwassen bedrijf en heeft het contract met de gemeente voor de gratis pont al opgesteld. Moeten wij ons daar nog mee bemoeien?  

Zeker wel. Haarlem is 100% eigenaar en het wel en wee van deze organisatie raakt ons direct in de portemonnee. Afgesproken bezuinigingen worden daar nog niet gehaald. Voor tonnen worden afspraken niet nagekomen. Dus zo gratis is het geld van Spaarnelanden niet.

Gratis geld bestaat überhaupt niet. En dat weet waarschijnlijk iedereen in Haarlem, aan beide oevers van het Spaarne. Nu de politiek nog!

Louise van Zetten